همیشه با خودم میگفتم من از همه میگذرم هر کس که یه روزی ناراحتم کرد کاری کرد که تو دردسر اوفتادم زخم زبونی زد را می بخشم . اما چند روز پیش که مجبور شدم تمام پول کارم را که هزارتا نقشه براش کشیده بودم بدم قسطهای عقب اوفتاده ارس خیلی خیلی عصبی شده بودم و تمام اذیتهای ارس تمام زخم زبونهاش تمام رفتارهای خودخواهانش توی فکرم رژه میرفت اتفاقهایی را به زبان اوردم که مامانم میگفت تو هیچوقت اینها نگفته بودی. تا چند روز ناراحت بودم اما بعدا با خودم گفتم بخشش واقعا یعنی چی؟ اگه من همیشه میگم بخشیدم پس چرا دوباره همه کارهایش یادم اومد یه کم گیج شده بودم بعضی چیزها را ما فقط به زبان میگیم وقت عمل که میشه تاز

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

ساده بودی مثل سایه وقتی دبیرستان بودم عشقم این بود که تنها بشم آهنگی را که دوست دارم بذارم صداش را بلند کنم و با خواننده همخونی کنم جوری که صدام تو آهنگ گم بشود احساس سبکی میکردم وقتی با خواننده فریاد میزدم شاید جای همه فریادهای که نزده بودم پر میشد بعدش حالم خوب میشد انگار بغضهام میرفت انگار همه حر

یادی از گذشته با خوابی عجیب پریشب خواب یکی از دوستان قدیمی دوره کارشناسی را دیدم از هر کس سراغش را میگرفتم میگفت همونی که خیلی حالش بده مثل اینکه سرطان گرفته از یکی دیگه میپرسیدم فلانی را میشناسی میگفت آره زندگی خوبی داره ازدواج کرده دو تا بچه داره منم میگفتم خودم اینها را میدونم حالا اینها را بر ا

بالاخره تصمیم گرفتم زنگ بزنم خونه رها البته با هزاران فکرو خیال که ممکنه دیگه تو این خونه نباشن یا اگه باشن ممکنه رها ازدواج کرده باشه یا ممکنه اصلا ایران نباشه یا ....زنگ زدم یه خانم مسن که فکر کنم مادرش بود گوشی را برداشت گفتم منزل آقای ن گفت بله بفرمایید خوب پس احتمال اول نفض شد خودم را معرفی ک

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.